The Grand Budapest Experience

Aangezien de meeste mensen in mijn omgeving, in het geval van uitwisseling, vooral naar de VS, China of Londen gingen om te studeren kreeg ik af en toe opgetrokken wenkbrauwen wanneer ik vertelde dat ik naar Boedapest ging om er een semester door te brengen. Aangezien ik de andere kant van de wereld al gezien heb tijdens mijn ‘gap year’ was ik echter overtuigd van mijn keuze om het dichterbij huis te zoeken en Oost-Europa te verkennen (mijn cijfergemiddelde had hier uiteraard niets mee te maken).

Afgezien van een eerdere vakantie naar Boedapest enkele jaren geleden (destijds zonder een noemenswaardige hoeveelheid daglicht te hebben gezien, maar dat terzijde) was mijn kennis over dit deel van ons continent vrijwel nihil. Waar iedereen mij waarschuwde op tijd te beginnen met de voorbereiding ging deze voor mij eigenlijk vrij soepel en probleemloos. Echter was ik toen nog in de veronderstelling dat de vakken die ik had ingeleverd bij de examencommissie ook daadwerkelijk zouden worden aangeboden op mijn gastuniversiteit hier, de ELTE universiteit. Dit bleek een tamelijk naïeve aanname en dus begon de hele lijdensweg wat ‘vakken kiezen’ heet opnieuw. Dit, in combinatie met een verbazingwekkende traagheid van de VU-examencommissie, de administratieve hel van de lokale Social Sciences faculteit en de onontkoombare ‘ik ben nieuw in een stad’-katers zorgden voor een vrij hectische eerste twee weken.

Na de administratieve rompslomp uiteindelijk te hebben overwonnen kon het echte genieten beginnen. Het leven in Boedapest is eigenlijk vrij eenvoudig. Vooral wanneer je uit een land met een sterke economie komt kun je hier leven als een spreekwoordelijke koning. Het is hier goed vertoeven op een kamer waar een beetje fanatieke Amsterdamse huisjesmelker gemakkelijk drie studenten in zou proppen en waar ik ook nog eens aanzienlijk minder voor betaal dan in Amsterdam. Tel hierbij op dat bier in de kroeg zelden meer dan (omgerekend) twee euro per halve liter kost, uit eten gaan met veel moeite over de 12 euro gaat en er wekelijks voor ons bekende dj’s plaatjes komen draaien voor een fractie van de prijs van vergelijkbare Nederlandse feestjes. Ik neem aan dat je je als lezer gaat afvragen of je niet een verkeerde keuze hebt gemaakt voor de invulling van je semester.

Ook niet nadelig voor een ultieme exchange ervaring in een stad als Boedapest is dat je niet wordt gehinderd door enige intellectuele uitdaging. Op mijn universiteit krijg je eigenlijk alleen een onvoldoende als je niet komt opdagen of niks inlevert. Als je een presentatie doet waarin je meer dan twee zinnen foutloos Engels kunt spreken krijg je doorgaans het hoogst mogelijke cijfer. Aan de andere kant moet ik zeggen dat enkele (vooral de wat jongere) leraren wel veel aandacht schenken aan discussies in de klas en het betrekken van de actualiteiten, wat soms leuke dialogen oplevert en wat ik soms mis op de VU. Dat hiervan niets getoetst wordt aan het einde van het semester getuigd van enige naïviteit maar daar hoor je niemand over klagen. De gedachte dat er drie vakken op me staan te wachten op de VU in periode 4 draagt er wezenlijk aan bij om extra te genieten van het leven hier.

Ik wens iedereen in het buitenland veel plezier toe de laatste weken/maanden en tot op de VU!

N.B. Ik merk hier eigenlijk niets van de vluchtelingen mocht je je dat afvragen.

Dit artikel is geschreven door politicologie-student Marijn van der Loo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *