Clinton vs Bush: Battle of the Dynasties

Het grootste circus van de wereld komt er weer aan. Fanfares stemmen hun instrumenten. Nieuwslezers schrapen hun keel. Mensen over de hele wereld zitten op het puntje van hun stoel. Ik heb het natuurlijk over de Amerikaanse verkiezingen. Hoewel de werkelijke presidentiële verkiezingen pas in 2016 zijn, gaan de campagnes voor de verkiezingen binnen de partij binnenkort van start. Met een wagonlading aan kandidaten bekend, kan de eerste balans worden opgemaakt. Wie zijn de kanshebbers, de outsiders en de meest interessante personen om in de gaten te houden?

Om de keuze op de eigenlijke verkiezingsdag overzichtelijk te versimpelen kiest elke partij van tevoren zijn kandidaat op een nationale nominatie conventie. Op deze conventie spreken afgevaardigden van elke staat de voorkeur van de partijleden in hun staat uit. Uiteindelijk kiest elke partij zo één kandidaat voor het presidentschap, de zogenoemde frontrunner. In eerste instantie lijkt het erop dat de uiteindelijke race voor machtigste man – of vrouw – van de wereld gaat tussen twee kandidaten zal zijn: Hillary Clinton voor de Democraten en Jeb Bush voor de Republikeinen. Hillary Clinton was eerder al dichtbij het Democratische kandidaatschap, maar verloor op het nippertje van Barack Obama.

Dat Clinton en Bush als dé grote kanshebbers worden gezien is niet vreemd. Ze hebben allebei uitgebreide ervaring in politiek, de grootste campagne budgeten én ze dragen een presidentiële naam. Clinton was first lady, senator en recentelijk secretary of state (minister van buitenlandse zaken). Bush was lange tijd gouverneur van Florida en hoopt te profiteren van de reputatie van zijn broer en vader, die beiden president zijn geweest.

Toch kunnen we niet met zekerheid zeggen dat dit de kandidaten van de verkiezingen zijn. Het is niet ongebruikelijk voor een volledige outsider om het presidentschap te winnen. Obama was een relatief onbekende jonge senator toen hij voor zijn eerste termijn werd verkozen. Ook John F. Kennedy is een voorbeeld van een outsider die president werd. Daarbij hebben Clinton en Bush ook hun zwakke kanten. Clinton is bijvoorbeeld recentelijk in opspraak gekomen door het versturen van zakelijke mails van een persoonlijk adres. Jeb Bush is daarentegen niet de persoon om in opspraak te komen en daar ligt direct zijn zwakte. Hij wordt door velen gezien als saai en inhoudsloos. Reden genoeg dus om te kijken naar de verdere kandidaten en de mogelijke outsiders aan te wijzen.

Democraten

Allereerst nemen we de Democraten onder de loep. Van de twee grote kanshebbers voor het presidentschap heeft Clinton de minste tegenstand in haar eigen partij. Sterker nog, het is niet eerder voorgekomen dat een kandidaat zo’n grote overmacht had in de peilingen voor de partijverkiezingen. Mannen als Martin O’Malley, Jim Webb en Lincoln Chaffee lijken geen bedreiging te vormen. De enige die nog iets zou kunnen uitrichten tegen de ervaren politica doet waarschijnlijk niet mee: Joe Biden. Of dit gebrek aan tegenstand enkel positief is voor Clinton valt te betwisten. Natuurlijk weet ze bijna zeker dat ze de Democratische frontrunner wordt en hoeft daar geen zware campagne voor te voeren. Nadeel kan zijn dat mensen graag op een winnaar stemmen. Aangezien er van Clinton wordt verwacht dat ze gemakkelijk tot presidentskandidaat wordt verkozen, zal zij zich niet als overwinnaar in de media kunnen peresenteren.

 Republikeinen

Van de verkiezingen binnen de Republikeinen wordt meer spektakel verwacht. Jeb Bush heeft zware concurrentie van geduchte tegenstanders. Hoewel Bush in de peilingen nog wel het populairst is, wordt hij op korte afstand gevolgd door het viertal Scott Walker, Marco Rubio, Ted Cruz en Rand Paul. De verwachting is dat Paul in de race gaat afvallen omdat hij te weinig een uitgesproken mening heeft, hij degene op wie je stemt als je het niet meer weet. Cruz daarentegen, is uitgesproken en onverbiddelijk conservatief. Verder is hij charismatisch én – niet onbelangrijk – heeft een hispanic achtergrond. Zoals we zagen in 2008 tussen Obama en Clinton kan het een groot voordeel zijn om een bepaalde etnische groep te vertegenwoordigen, zeker tegen Clinton die een grote voorkeur onder vrouwen geniet. Rubio en Walker zijn beiden ook mogelijke kandidaten om de Republikeinse frontrunner te worden en zitten tussen de liberale Bush en conservatieve Cruz in.

De eindbalans

Hoewel het nog vroeg dag is kan men met nagenoeg zekerheid zeggen dat Clinton in ieder geval frontrunner wordt voor de Democraten, zeker als Biden zich geen kandidaat stelt. Bij de Democraten is het spannender. Jeb Bush staat nog voor en heeft meer geld voor zijn campagne, maar zal zich door de tv-debatten heen moeten slaan tegen zijn charismatischere achtervolgers. Mocht hem dat lukken, dan heeft hij de beste papieren om Republikeins kandidaat te worden. Hoe dan ook, het wordt een interessante zomer.

Dit artikel is geschreven door Jasper Opsomer